vrijdag 23 augustus 2013

Bali - Kitap

Bij de aanvraag voor een Kitap is het de gewoonte dat ambtenaren een keer langs komen, vandaar ook die kaart die je mee moet sturen.

En ja hoor, gisteren stonden ze ineens voor de deur, van kantor imigrasi in Singaraja.
Drie man sterk, gewoon op de bonnefooi naar Negara, dik twee uur rijden, maar het was lekker weer voor een dagje uit. Alleen hadden ze de pech dat ik thuis was...
Nu gaat standaard mijn Indonesisch op een laag pitje, gewoon om problemen en misverstanden te voorkomen, maar ondanks dat ze van het kantor imigrasi kwamen, sprak er niemand een woord Engels.
Het gesprek ging ongeveer zo:
Heb je een bembantu (werkster)?  Jaa, de kopie ID kaart zit in jullie map. Ohh.
Heb je een huur overeenkomst voor dit huis? Jaa. kopie zit in jullie map. Ohh.
Wie is de eigenaar? Wayan Sudarta, zie kopie ID in jullie map. Ohh.
Is dit voor pensioen? Nee, dat is mijn ziektekosten verzekering...
Dit dan? Nee, dat is mijn overlijdens verzekering.
En dit? Mijn aansprakelijkheids verzekering.
En de rest? Dat zijn mijn pensioen papieren...
Ze wisten dus gewoon niet wat voor papieren ze in handen hadden, daar kwamen ze dus voor....

Na ongeveer 20 minuten vertrokken ze weer. Meneer nummer 1 had geen woord gezegd en meneer nummer twee nam nog eens met een simpele telefoon foto's van al mijn papieren.. Jaaa, die ook al in de map zaten.
En weer gezellig dik 2 uur terug naar Singaraja, maar het was nog steeds mooi weer.
Dus nu weet je ook waarom een Kitap 30 miljoen kost, al die overbodige ambtenaren moeten immers ook betaald worden...

1 opmerking:

Anoniem zei

Hahahaha...kostelijk om tre lezen.....en wensten de heren ambtenaren geen kleine 'bijdrage'?